8 Ocak 2013 Salı

KALP SIZISI...

Gardrobunun önüne oturmuş, çekmiş kucağına fotoğraf kutusunu, bana her küstüğünde yaptığı gibi yine, ikizimizin birlikte olduğu eski fotoğrafları seçiyor,  bir yandan da ağlıyor...
"Ben o eski annemi geri istiyorum" "Hani nerde benim o eski annem" Aynen böyle söyledi, kalbime bi bıçak saplandı o anda, bıçak döndü durdu kalbimin içinde sonra, boydan boya çizildi kalbim, en derininden, en kanatanından...
"Şu çocuk geldikten sonra böyle oldu" "Hep onunla ilgileniyosun, beni eskisi kadar sevmiyosun" dedi... Kalakaldım, bişey diyemedim, baktım yüzüne, ağlamaya başladım usul usul, sessizce. Ben böyle aniden, o hiç beklemezken ağlayınca  şaşırdı bi, durdu, sarıldı bana, dedim ki "Hiç olur mu kızım, ben seni her zamanki gibi çok seviyorum annecim" "Sen benim canımın içisin" dedim, birlikte ağladık bir müddet...
Sonra barıştı, sarıldı, çok sarıldı, "Özür dilerim annecim, bir daha böyle şeyler söylemiycem" dedi...
O sırada kapı çaldı, kapıya giderken sildi gözlerini, "Sen de sil anne, babama da sakın söyleme bunları" Söylemedik elbet, anne-kız sırlarımızın olduğu kutuya koyup, sıkı sıkı da kilitledik...
Neden mi oldu peki bütün bunlar, keman çalıyordu, ben de bir yandan onu dinliyordum ama dalmışım bi an, parçası bitmiş de ben ona "Aferin benim kızıma, çok güzel çaldın" dememişim...

Demeliydim ama çok seviyorum seni be güzel kızım, çoook, dünyalar kadar hem de...


30 yorum:

  1. oyyyyy :(( zaten duygusal anlamda (ozandan dolayı) çökük durumdayım, bu yazıyı okuyunca benimde gözümden yaşlar ince ince süzüldü... bende sarılmak istedim ikinize sarılıp usul usul ağlamak...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yapma şekerim yaa, öyle hemen moral bozmak yok, geçecek gidecek Ozan'ın hastalığı, bir dahaki sefere daha az üzülmeyi öğreneceksin sen de :)
      Yakın değiliz ki sarılıp ağlayalım birlikte :(

      Sil
  2. oy kuzum benim valla okurken ben bile duygulandım. bu zamane çocuklarının duygusallığı ayrı bir şey. biz 5 kardeştik hiç öyle kıskanma, anne peşinde koşma durumlarımız olmadı. zaten annemin de başından aşkın işleri vardı, nerde böyle özel ilgi.
    ee şimdi aranızda sır mı kaldı? buraya yazdın gitti sizin sır :)baba hariç herkes öğrendi :)
    fazla akıllı bu yeni nesil canım :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. :) Herkesi duygulandırmışım yav... Aslında çok kıskanmaz hiç kardeşini ama biriktirdi belki, ara ara böyle duygu patlamaları oluyor çocuğumda... Bizim zamanımızda böyle lükslerimiz yoktu ki, bu kadar üstümüze düşen annelerimiz de...
      Sır bu sır, aramızda ;)

      Sil
  3. Esencan kızım,bir annenin çocuğuyla yaşayabileceği en güzel şeyleri yaşıyorsun bence..Ya da tam tersi çocuğun annesiyle yaşadığı güzellik..Ne bekliyordun ki sen?O, kendi çocuk dünyasında annesine duyduğu sevgisini dışa vurmuş..Ve sen de ona karşılık vermişsin gözyaşlarınla..Çocuktaki bu kıskançlık annenin sevgisinin ölçüsü olmaz ki!.Kendini sorguladığında çocuklarına karşı ''sevgide ayrım''olmadığına g öre gönlünü ferah tut ve üzme kendini..Sevgiler

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Hasan hocam, hoşgeldiniz sefalar getirdiniz :) Çok mutlu oldum yorumunuzu okuyunca ;) Nehir benim canımın içi, zaman zaman küçüğe yönelen ilgimiz yüzünden kıskanıyor ama arayı düzeltiyoruz hemen :) Hem anne kız arasında küslük mü olurmuş ;)
      Yok çok şükür, içim çok rahat, kalbim ortadan ikiye bölünse yarısı Nehir'in yarısı Ali Deniz'in, bir santim bile hak geçmeden üstelik...
      Sevgiler hocam, selamlar, çok teşekkürlerimle....

      Sil
  4. Ayyy gozlerim doldu canlarim benim buyuklere anlatmak cok zor kucuklerin bakima ihtiyaci oldugu icin daha cok ilgilenmemiz...Kuzular guzel kizlarimiz siz bambaskasiniz bunu anlamalari icin napsak ki :))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Beni en çok iki çocuklular anlar galiba, sen de onlardan birisin, yaşadıklarımız hep benzer...
      Bunu zamanla anlayacaklardır inşallah, en çok da anne olduklarında ;)

      Sil
  5. Bu çocuklar ne kadar derin konuşuyorlar böyle... Okurken ben de duygulandım çocuğum yok ama zor bu annelik..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Zor gerçekten de Büşra Öztürk, çocuğu olmasa da kadınlar özellikle anlar bu duyguyu, tıpkı senin gibi...
      Sevgiler...

      Sil
  6. Gözlerim doldu bir an,simdiki cocuklar ne akıllı şaşırıp kalıyorum...

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. :) Teşekkürler Kırmızı Evin Cadısı, bir de hoşgeldiniz, çok akıllı mı bilmem ama çok duygulu benim kızım.....

      Sil
  7. Başkalarının hayatında olmayan; sizin aranızda da okundukça ya da konuşuldukça aklınıza düşecek bir "anne - kız" hatırası yaratılmış ne güzel...

    İnsan yaşa doldukça, bu hatıralar daha bir kıymetlenip özel oluyor. O zamanlara karınca misali saklayın bu anları. Zamanı ve yeri geldiğinde kullanacaksınız ve sizi nerelere götürecek nerelere Allah bilir.

    Çok güzel bir yazı; o kadar da güzel bir anı; iyi ki paylaştınız...

    Sevgiler

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. :) Çok sağolun Nurdan hanımcım, siz böyle yazınca ben de dedim ki "İyi ki!"
      Sevgiler arkadaşım, öbür arkadaşıma da ....

      Sil
  8. Yanıtlar
    1. Teşekkürler Meldacım, sende de var bir Nehir, bakalım onunla aranızda nasıl anne-kız hikayeleri geçecek, sen de yaz e mi, ne güzel bloğuna bakıyodum ama naptın ki, bulamadım şimdi?

      Sil
  9. Bak şimdi yaaa.Hem ağladım hem okudum :S hem de ne kadar şanslı olduğunu düşündüm.Duygularını olduğu gibi paylaşan bir kızın olduğu için.Sena'm daha yeni yeni o da çok zorlanırsa söylüyor.Yıllardır hep içine atıp farklı farklı tepkiler verdi yada veriyor....
    Sonunda tatlıya bağladınız yaa önemli olan o :)))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Yahu ben ağladım çok ama bakıyorum da bu yazıyla pek çok kişiyi de ağlatmışım istemeden :( Pardon yaaa, valla bu değildi amacım...
      Gerçekten de dediğin gibi büyük nimet düşündüklerini söyleyen bir kızım olması...
      Sena'nın açılmasına yardım ediyorsundur eminim ama uyku öncesi sohbetlerini şiddetle tavsiye ederim hem sohbetler hem de hikayeler ve onun tepkileriyle belki daha da kolay ifade eder kendini...
      Şükür bağladık tatlıya, Nehir zaten söyleyip ardından da çok üzülen bir çocuk, e ben de uzatmayan bir anneyim galiba ;)

      Sil
    2. Bana bakma, benimkisi biraz da yalnız değilim durumunun etkisi :)
      Bu biraz yapı meselesi, çünkü memo ne hissetse şak diye söyleyen bir çocuk.O kadar kolay bir çocuktu ki duygusal anlamda.Ama Senoş bebekliğinden beri öyle amaaa okuluuun inanılmaz faydası var.Bir de belki inanmazsın ama Caillou'nun .) enteresan varlıklar çocuklar.

      Sil
    3. Yalnız değiliz gerçekten de Selcencim, dertlerimiz de, sevinçlerimiz de ortak ;)
      İki kardeş ikisi de apayrı, bizimkiler de öyle aslında, tamamen kendi karakterleri ile dünyaya geliyorlar, biz yanlarında sadece yardımcı olabiliyoruz, huylarını değiştirmek mümkün değil ama belki biraz törpüleyebiliriz...
      Anaokulu Nehiri de daha sosyal yapmıştı, kesinlikle çok faydalı..
      Kayyu bir dönem kabus gibiydi, her bölümünü tekrar tekrar seyrettiriyordu Nehir, şükür geçti :)

      Sil
  10. Esenciğim dün bakamadım güne güzel başlamak için bloguna geldim , benide çok duygulandırdın çok güzel bir anı olmuş,
    Nehirde belki bir süre kardeşini kıskanmaz.
    Hepinizi çok öptüm.
    Sevgilerimle..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Biraz duygulu bir yazı oldu gerçekten de, yazarken değil de sonradan farkettim ama nafile, geç olmuştu :)
      İnşallah bakalım, genelde olmuyor zaten ama ara ara böyle krizler yaşıyoruz...
      Çok sağol Mehtap Abla, öperiz çok...

      Sil
  11. çok narinler, maalesef ki herşeyden alınıyorlar. benimkiler de böyle, birine baksam öbürü üzülüyor... http://dolunayiner.blogspot.com/

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Öyleler valla, iki çocuk zor, dengeyi sağlamak daha da zor...
      Hoşgeldiniz :)

      Sil
  12. Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Handan hanım, tatlıyız sahi ama bazen de tadımızdan yenmiyoruz :)
      Sevgiler

      Sil
  13. Yanıtlar
    1. Öyle olduk valla, çok fenaydı Ülker çoook, anlatmaya çalıştım ama aslında yazdıklarımdan pek daha fenasıydı hissettiklerim, hele o "Hani nerde benim o eski annem" dediğinde dünya başıma yıkıldı sandım... İnşallah bi daha hiç demez, demesin lütfen :(

      Sil
  14. Kuzucuk ya, hiç kıyamadım şimdi, nasıl da duygulu, nasıl da tatlı. Anne-kız ikiniz de çok tatlısınız, bu sırrınızı ben de hep saklayacağım;)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. :) Çok teşekkürler komşucum, ben de hiç kıyamıyorum kuzuya, bu kadar duygusal diye mi bu kadar hırpaladı beni bu söyledikleri bilmem, ama şimdi aramız mikemmel çok şükür :)
      Sakla e mi, sakın açık etme sırrımızı, babamız duymasın! Aramızda ;)
      Umarım işe alışmışsındır, umarım Ege'yi evde bırakıp gitmek artık ilk günkü kadar üzmüyordur seni, umarım çok daha iyisindir ;)

      Sil

Yazın bi, lütfen yazın yaaa, merak ediyorum ne düşünüyosunuz ;)
Yorumunuz çıksın istiyorsanız eğer:
Blog sahibi değilseniz adı/url seçeneğini seçip ad kısmına adınızı yazın url kısmını boş bırakın, yorumunuzu postalayın, aksi takdirde, çok istememe rağmen gelemiyor yorumlarınız :)

Bunlar da var...

İlginizi çekebilecek bağlantılar.